درمان کلیه درد دیابتی چیست؟

گاهی اوقات افراد دیابتی دچار کلیه درد می شوند. در صورت عدم درمان کلیه درد دیابتی برخی افراد دچار نارسایی کلیه می شود. کنترل فشار خون و سطح گلوکز به کاهش عوارضی مانند بیماری قلبی و سکته کمک می کند. هدف از درمان این درد، پیشگیری یا به تاخیر انداختن پیشرفت بیماری و  کاهش خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی مانند حمله قلبی و سکته است که در افراد مبتلا به این بیماری بسیار شایع تر از حد متوسط است.

کلیه درد دیابتی چیست؟

کلیه درد دیابتی عارضه ای است که در برخی از افراد مبتلا به دیابت رخ می دهد. در برخی موارد می تواند به نارسایی کلیه تبدیل شود.  در این شرایط فیلترهای کلیه، گلومرول ها، آسیب می بینند. به همین دلیل کلیه ها مقادیر غیر طبیعی پروتئین را از خون به ادرار نشت می کنند. پروتئین اصلی که از کلیه های آسیب دیده به بیرون نشت می کند آلبومین نام دارد.

در کلیه‌های سالم طبیعی، تنها مقدار کمی آلبومین در ادرار یافت می‌شود. افزایش سطح آلبومین در ادرار اولین علامتی است که کلیه ها در اثر دیابت آسیب دیده اند. کلیه درد دیابتی بسته به میزان از دست رفتن آلبومین از طریق کلیه ها به دو دسته اصلی تقسیم می شود:

میکروآلبومینوری: در این بیماری میزان آلبومینی که به ادرار نشت می کند بین ۳۰ تا ۳۰۰ میلی گرم در روز است. گاهی اوقات به آن نئوروپاتی اولیه نیز گفته می شود.

پروتئینوری: در این حالت میزان آلبومینی که به ادرار نشت می کند بیش از ۳۰۰ میلی گرم در روز است. گاهی اوقات ماکروآلبومینوری یا نئوروپاتی آشکار نامیده می شود.

کلیه درد دیابتی چگونه ایجاد می شود؟

افزایش سطح قند خون (گلوکز) که در افراد مبتلا به دیابت رخ می دهد می تواند باعث افزایش سطح برخی از مواد شیمیایی در کلیه شود. این مواد شیمیایی تمایل دارند که گلومرول ها را سوراخ کنند و سپس آلبومین به داخل ادرار نشت کند.

علاوه بر این، افزایش سطح گلوکز خون ممکن است باعث شود برخی از پروتئین‌های گلومرول‌ها به یکدیگر متصل شوند. این پروتئین‌های متصل می‌توانند باعث ایجاد یک زخم موضعی شوند. این فرآیند در گلومرول ها گلومرولواسکلروز نامیده می شود. معمولا چندین سال طول می کشد تا گلومرولواسکلروز توسعه یابد و تنها در برخی از افراد مبتلا به دیابت اتفاق می افتد.

با بدتر شدن وضعیت، بافت زخم (گلومرولواسکلروز) به تدریج جایگزین بافت سالم کلیه می شود. در نتیجه، کلیه ها کمتر و کمتر می توانند کار خود را برای تصفیه خون انجام دهند. این شکست تدریجی کلیه ها ممکن است به تدریج به مرحله نارسایی کلیه تبدیل شود.

میکروآلبومینوری معمولا اولین علامتی است که  کلیه درد دیابتی را نشان می دهد. طی ماهها یا سالها، میکروآلبومینوری ممکن است از بین برود یا  تقریباً در همان سطح باقی بماند یا به سمت پروتئینوری پیشرفت کند.

پروتئینوری برگشت ناپذیر است. اگر دچار پروتئینوری شوید، معمولاً شروع کاهش تدریجی عملکرد کلیه  به سمت نارسایی کلیه  در آینده است.

بیماری کلیوی دیابتی چقدر شایع است؟

اگرچه کلیه درد دیابتی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۱ شایع تر است، اما افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری کلیوی دیابتی بیشتر هستند. این به این دلیل است که دیابت نوع ۲ بسیار شایع تر از دیابت نوع ۱ است.

کنترل دیابت برای پیشگیری از کلیه درد دیابتی
کنترل دیابت

کلیه درد دیابتی در واقع شایع ترین علت نارسایی کلیه است. از هر پنج نفری که نیاز به دیالیز دارند، یک نفر به بیماری کلیوی دیابتی مبتلا است. البته باید عنوان کرد اکثر افراد مبتلا به دیابت نیازی به دیالیز ندارند.

افراد مبتلا به دیابت نوع ۱

میکروآلبومینوری یا پروتئینوری به ندرت در زمانی که دیابت برای اولین بار تشخیص داده می شود وجود دارد. تا پنج سال پس از تشخیص دیابت، حدود ۱ نفر از هر ۷ نفر به میکروآلبومینوری مبتلا خواهند شد.

پس از ۳۰ سال، حدود ۴ نفر از هر ۱۰ نفر به میکروآلبومینوری مبتلا خواهند شد. برخی از افراد مبتلا به میکروآلبومینوری به پروتئینوری و نارسایی کلیه پیشرفت می کنند.

افراد مبتلا به دیابت نوع ۲

در زمانی که دیابت برای اولین بار تشخیص داده می شود، از هر ۸ نفر یک نفر به میکروآلبومینوری و یک نفر از هر ۵۰ نفر پروتئینوری دارد. این به این دلیل نیست که بیماری کلیوی دیابتی در برخی موارد بلافاصله اتفاق می افتد، بلکه به این دلیل است که بسیاری از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ تا مدتی پس از شروع بیماری، دیابت خود را تشخیص نمی دهند.

از بین افرادی که هنگام تشخیص دیابت هیچ مشکل کلیوی ندارند، میکروآلبومینوری در حدود ۱ نفر از هر ۷ نفر و پروتئینوری در ۱ نفر از هر ۲۰ نفر در عرض پنج سال ایجاد می شود.

کلیه درد دیابتی در افراد آسیایی و سیاهپوست مبتلا به دیابت بسیار بیشتر از افراد سفید پوست است.

علائم کلیه درد دیابتی چیست؟

اگر فقط میکروآلبومینوری دارید بعید به نظر می رسد که علائم مبتلا به بیماری اولیه کلیوی دیابتی داشته باشید. علائم در هنگام پیشرفت بیماری کلیوی ایجاد می شود.. علائم در ابتدا مبهم و غیر اختصاصی هستند، مانند احساس خستگی، انرژی کمتر از حد معمول و فقط احساس خوب نبودن. در بیماری کلیوی شدیدتر، علائمی که ممکن است ایجاد شوند عبارتند از:

اشتهای ضعیف

کاهش وزن.

پوست خشک و خارش دار.

گرفتگی عضلات.

احتباس مایعات که باعث تورم پا و مچ پا می شود.

پف دور چشم.

نیاز به دفع ادرار بیشتر از حد معمول.

رنگ پریدگی به دلیل کم خونی

حالت تهوع

علائم کلیه درد دیابتی چیست؟
علائم کلیه درد دیابتی

با کاهش عملکرد کلیه، مشکلات مختلفی ممکن است ایجاد شود – به عنوان مثال، کم خونی و عدم تعادل کلسیم، فسفات و سایر مواد شیمیایی در جریان خون. اینها می توانند علائم مختلفی مانند خستگی ناشی از کم خونی و نازک شدن استخوان یا شکستگی ناشی از عدم تعادل کلسیم و فسفات ایجاد کنند. نارسایی کلیه در مرحله پایانی در نهایت کشنده است مگر اینکه درمان شود.

بیماری کلیوی دیابتی چگونه تشخیص داده می شود؟

کلیه  درد دیابتی زمانی تشخیص داده می شود که سطح آلبومین در ادرار افزایش یابد و هیچ دلیل واضح دیگری برای آن وجود نداشته باشد. آزمایش ادرار یکی از معاینات معمولی است که هر از گاهی به افراد مبتلا به دیابت ارائه می شود. آزمایشات ادرار می تواند آلبومین (پروتئین) را تشخیص دهد و میزان موجود در ادرار را اندازه گیری کند.

آزمایش ادرار، مقایسه میزان آلبومین با مقدار کراتینین در نمونه ادرار است. این نسبت آلبومین به کراتینین (ACR) نامیده می شود. کراتینین محصول تجزیه عضله است.

آزمایش خون می تواند نشان دهد که کلیه ها چقدر خوب کار می کنند. آزمایش خون سطح کراتینین را اندازه گیری می کند که معمولاً توسط کلیه ها از خون پاک می شود. اگر کلیه های شما به درستی کار نکنند، سطح کراتینین در خون بالا می رود. با در نظر گرفتن سطح کراتینین خون، سن و جنسیت می توان تخمینی از عملکرد کلیه های شما به خوبی انجام داد. این تخمین از عملکرد کلیه، نرخ تخمینی فیلتراسیون گلومرولی (eGFR) نامیده می شود.

بیماری کلیوی دیابتی چگونه تشخیص داده می شود؟
بیماری کلیوی دیابتی چگونه تشخیص داده می شود؟

چه چیزی خطر ابتلا به بیماری کلیوی دیابتی را افزایش می دهد؟

همه افراد مبتلا به دیابت در معرض خطر ابتلا به بیماری کلیوی دیابتی هستند. با این حال، یک آزمایش تحقیقاتی بزرگ نشان داد که عوامل خاصی وجود دارد که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهد. اینها شامل موارد هستند:

کنترل ضعیف سطح قند خون (گلوکز). (هرچه سطح HbA1c شما بیشتر باشد، خطر شما بیشتر است.)

مدت زمانی که دیابت داشته اید

اضافه وزن بیشتر

داشتن فشار خون بالا

مذکر بودن

این بدان معنی است که کنترل خوب سطح گلوکز خون، کنترل وزن و درمان فشار خون بالا خطر ابتلا به بیماری کلیوی دیابتی را کاهش می دهد.

اگر بیماری کلیوی دیابتی اولیه (میکروآلبومینوری) دارید، خطر بدتر شدن بیماری با موارد زیر افزایش می یابد:

هر چه کنترل سطح قند خون ضعیف تر باشد. هر چه سطح HbA1c شما بیشتر باشد، خطر شما بیشتر است.

داشتن فشار خون بالا

سیگار کشیدن.

عوارض احتمالی کلیه درد دیابتی

  • نارسایی کلیه در مرحله نهایی
درمان بیماری کلیه درد دیابتی
کلیه درد دیابتی

در افراد مبتلا به پروتئینوری  نارسایی کلیه در مرحله نهایی تقریباً در ۱ نفر از هر ۱۲ نفر بعد از ۱۰ سال ایجاد می شود. اگر این اتفاق افتاد، به دیالیز کلیه یا پیوند کلیه نیاز خواهید داشت.

  • بیماری های قلبی عروقی

همه افراد مبتلا به دیابت در معرض افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی مانند بیماری قلبی، سکته مغزی و بیماری شریان های محیطی هستند. اگر دیابت و بیماری کلیوی دیابتی دارید، خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی بیشتر می شود. هر چه بیماری کلیوی بدتر باشد، خطر آن بیشتر می شود. به همین دلیل است که در صورت ابتلا به بیماری کلیوی دیابتی، کاهش سایر عوامل خطر قلبی عروقی بسیار مهم است

  • فشار خون بالا

بیماری کلیوی تمایل به افزایش فشار خون دارد. علاوه بر این، افزایش فشار خون تمایل به تشدید بیماری کلیوی دارد. درمان فشار خون بالا یکی از درمان های اصلی بیماری کلیوی دیابتی است.

درمان بیماری کلیه درد دیابتی

نوع درمان شما به مرحله بیماری کلیوی بستگی دارد.

کنترل فشار خون برای جلوگیری از بدتر شدن بیماری کلیوی بسیار مهم است. ممکن است برای کمک به شما قرص هایی مانند مهارکننده های ACE یا ARB داده شود.

هم مهارکننده های ACE و هم ARB ها به محافظت از کلیه ها در برابر آسیب بیشتر و همچنین کاهش فشار خون کمک می کنند. به همین دلیل است که در دسترس افراد بدون فشار خون نیز قرار می گیرد.

همچنین ممکن است توصیه هایی برای پرهیز از برخی غذاها دریافت کنید، اما باید از یک متخصص تغذیه برای کمک به تغییرات در رژیم غذایی خود پشتیبانی دریافت کنید.

اگر دچار بیماری کلیوی در مراحل پایانی می شوید و کلیه های شما از کار می افتند، گزینه های درمانی شما شامل دیالیز یا پیوند کلیه است. خبر خوب این است که با ادامه بهبود درمان ها و تشخیص زودهنگام، افراد کمتری به بیماری کلیوی در مراحل پایانی مبتلا می شوند.

 

نوشته های پیشنهادی

هنوز دیدگاهی درج نشده است، لطفا دیدگاه خود را ثبت کنید.


ثبت دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.